การพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานด้านการชำระเงินของประเทศไทยไม่ใช่เพียงเรื่องของเทคโนโลยีเท่านั้น แต่ยังเกี่ยวข้องกับการขยายการเข้าถึงบริการทางการเงินและการสร้างเศรษฐกิจที่ครอบคลุมมากขึ้น การผลักดันไปสู่สังคมที่ใช้เงินสดน้อย (cash-light society) เชื่อมโยงอย่างใกล้ชิดกับความพยายามในการดึงประชาชนจำนวนมากขึ้นและผู้ประกอบการรายย่อยให้เข้าสู่ระบบการเงินอย่างเป็นทางการ
วาระเชิงนโยบายที่หน่วยงานรัฐของไทยกำหนดขึ้นได้ตระหนักตั้งแต่เนิ่น ๆ ว่าการพึ่งพาเงินสดมากเกินไปสามารถจำกัดการมีส่วนร่วมได้ ผู้คนในพื้นที่ชนบทหรือชุมชนรายได้น้อยอาจอยู่ห่างจากสาขาธนาคาร ทำให้ต้องเสียค่าใช้จ่ายสูงในการเข้าถึงบริการพื้นฐาน National e-Payment Master Plan จึงมุ่งใช้เทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อเชื่อมช่องว่างเหล่านี้ ทำให้สามารถทำธุรกรรมต้นทุนต่ำแม้ในมูลค่าไม่สูง และลดความจำเป็นในการลงทุนด้านโครงสร้างพื้นฐานทางกายภาพ
PromptPay เป็นเครื่องมือสำคัญส่วนหนึ่งในการบรรลุเป้าหมายเหล่านี้ ด้วยการเชื่อมบัญชีธนาคารเข้ากับหมายเลขบัตรประชาชนหรือหมายเลขโทรศัพท์มือถือ ระบบช่วยให้การใช้บัญชีเป็นเรื่องง่ายขึ้นและลดแรงเสียดทานสำหรับผู้ใช้หน้าใหม่ หน่วยงานภาครัฐใช้ PromptPay ในการโอนเงินสวัสดิการและเงินอุดหนุนโดยตรงเข้าบัญชีของผู้มีสิทธิ์ ทำให้ลดการรั่วไหลและตัดตัวกลางออกไป สำหรับผู้รับเงิน สิ่งนี้มักหมายถึงการเข้าถึงเงินได้เร็วขึ้นและเชื่อถือได้มากขึ้น
มาตรฐาน Thai QR Payment เป็นประโยชน์อย่างยิ่งต่อผู้ค้ารายย่อยระดับจิ๋ว แต่เดิมผู้ขายขนาดเล็กจำนวนมากดำเนินการด้วยเงินสดทั้งหมดโดยไม่มีประวัติธุรกรรมที่เป็นทางการ การชำระเงินผ่าน QR ทำให้พวกเขาสามารถรับโอนเงินดิจิทัลได้โดยไม่ต้องมีอุปกรณ์ราคาแพงหรือกระบวนการสมัครใช้งานที่ซับซ้อน เมื่อเวลาผ่านไป ประวัติธุรกรรมดิจิทัลเหล่านี้สามารถใช้เป็นหลักฐานรายได้ ซึ่งช่วยให้ธุรกิจเหล่านี้ยื่นขอสินเชื่อหรือผลิตภัณฑ์ทางการเงินอื่น ๆ ได้ง่ายขึ้น
การยอมรับสมาร์ตโฟนมีบทบาทสนับสนุนสำคัญ แม้ในครัวเรือนรายได้ต่ำจำนวนมาก สมาร์ตโฟนที่ใช้ร่วมกันหรือมีราคาจับต้องได้ก็ทำหน้าที่เป็นประตูสู่การธนาคารผ่านมือถือและ e-wallet ธนาคารและบริษัทฟินเทคตอบสนองด้วยการออกแบบแอปที่มีอินเทอร์เฟซใช้งานง่าย รองรับภาษาในท้องถิ่น และมีฟีเจอร์ที่ตอบโจทย์ธุรกรรมมูลค่าเล็ก เช่น การเติมเงินโทรศัพท์มือถือ หรือการจ่ายค่าสาธารณูปโภคจำนวนไม่มาก
แม้จะมีความก้าวหน้าเหล่านี้ การสร้างความครอบคลุมทางการเงินไม่ได้เกิดขึ้นโดยอัตโนมัติ บางกลุ่มยังเผชิญอุปสรรคจากทักษะดิจิทัลที่จำกัด ความบกพร่องทางร่างกาย หรือความไม่ไว้วางใจต่อสถาบันทางการ เงิน ผู้สูงอายุอาจรู้สึกสับสนกับเทคโนโลยีใหม่ ขณะที่ประชาชนในพื้นที่ห่างไกลอาจประสบปัญหาสัญญาณหรือโครงข่ายอินเทอร์เน็ตไม่เสถียร กลยุทธ์ของประเทศไทยจึงให้ความสำคัญกับการศึกษาและสร้างความตระหนักด้านการเงินควบคู่กันไป มักดำเนินการผ่านโครงการระดับชุมชนและความร่วมมือกับองค์กรท้องถิ่น
กลไกการคุ้มครองผู้ใช้งานมีความสำคัญไม่แพ้กันต่อการสร้างความครอบคลุม ผู้มีรายได้ต่ำอาจได้รับผลกระทบเกินสัดส่วนจากการฉ้อโกงหรือการหยุดให้บริการของระบบ กฎระเบียบกำหนดให้ผู้ให้บริการต้องมีกระบวนการที่ชัดเจนสำหรับการระงับข้อพิพาท การแก้ไขข้อผิดพลาด และการบริการลูกค้า การคุ้มครองยอดคงเหลือจำนวนเล็ก การกำหนดค่าธรรมเนียมอย่างโปร่งใส และการจัดให้มีช่องทางช่วยเหลือที่เข้าถึงได้ ล้วนเป็นส่วนสำคัญในการรักษาความเชื่อมั่นต่อการชำระเงินดิจิทัล
การเปลี่ยนผ่านไปสู่การชำระเงินดิจิทัลมีนัยยะทางเศรษฐกิจและสังคมที่ลึกซึ้งเกินกว่าระดับปัจเจกบุคคล สำหรับภาครัฐ การมองเห็นข้อมูลธุรกรรมที่ชัดเจนขึ้นช่วยให้สามารถออกแบบนโยบายแบบเจาะจงกลุ่มเป้าหมายได้ดีขึ้น เพราะข้อมูลสามารถบ่งชี้รูปแบบการใช้จ่ายและพื้นที่ที่ต้องการการสนับสนุนมากที่สุด สำหรับภาคเอกชน การยอมรับดิจิทัลในวงกว้างสนับสนุนการเติบโตของอีคอมเมิร์ซ โลจิสติกส์ และบริการอื่น ๆ ที่ต้องพึ่งพาการชำระเงินอิเล็กทรอนิกส์ที่เชื่อถือได้
เมื่อต้องมองไปข้างหน้า ความท้าทายของประเทศไทยคือการทำให้แน่ใจว่านวัตกรรมใหม่ ๆ เช่น การชำระเงินผ่าน QR ข้ามพรมแดน โซลูชันด้านอัตลักษณ์ดิจิทัล และสกุลเงินดิจิทัลของธนาคารกลางที่อาจเกิดขึ้นในอนาคต ถูกออกแบบโดยคำนึงถึง “ความครอบคลุม” เป็นหลัก สิ่งนี้ไม่ใช่เพียงการตัดสินใจด้านเทคนิคเท่านั้น แต่ยังรวมถึงนโยบายที่รอบคอบเกี่ยวกับการเข้าถึงได้ ความสามารถในการจ่าย และสิทธิของผู้ใช้ หากองค์ประกอบเหล่านี้ได้รับการถ่วงดุลอย่างเหมาะสม การขยายตัวของโครงสร้างพื้นฐานการชำระเงินดิจิทัลจะสามารถช่วยเสริมสร้างเศรษฐกิจไทยให้มีความครอบคลุมและยืดหยุ่นมากยิ่งขึ้น
