เมื่อ BCM ระดับบริษัทอย่างเดียวไม่พอ: ความร่วมมือระดับพื้นที่คือนัยสำคัญใหม่
บทเรียนจากมหาอุทกภัยปี 2011 ซึ่งสร้างความเสียหายให้แก่นิคมอุตสาหกรรมหลายแห่งในจังหวัดพระนครศรีอยุธยาและปทุมธานี ยังคงเป็นแรงผลักดันให้ประเทศไทยพัฒนากรอบการบริหารความต่อเนื่องระดับพื้นที่ (Area BCM) อย่างต่อเนื่อง งานวิจัยที่ตรวจสอบความถูกต้องของการซ้อมแผน Area BCM สำหรับน้ำท่วมในประเทศไทยชี้ว่า ความร่วมมือระหว่างภาครัฐและเอกชนในพื้นที่อุตสาหกรรมเป็นสิ่งจำเป็นเพิ่มเติมจาก BCP ของแต่ละบริษัท
ทำไม BCP รายบริษัทจึงมี “เพดาน” ในการรับมือภัยระดับพื้นที่
เมื่อนิคมอุตสาหกรรมแห่งหนึ่งเผชิญน้ำท่วม โรงงานแต่ละแห่งอาจมี BCP ของตนเอง แต่ปัจจัยที่อยู่นอกเหนือการควบคุม เช่น ระบบสาธารณูปโภคส่วนกลาง ถนนทางเข้า-ออก และการประสานงานกับหน่วยงานท้องถิ่น ล้วนส่งผลต่อความสามารถในการกลับมาดำเนินงานจริง งานวิจัยระบุว่า Area BCM ช่วยเสริมประสิทธิผลของ BCP รายบริษัทผ่านสามกลไกหลัก ได้แก่ (1) การจัดหาข้อมูลที่น่าเชื่อถือและเป็นกลางเพื่อสนับสนุนการตัดสินใจ (2) การระบุปัจจัยที่ขัดขวางการปฏิบัติตามแผน และ (3) การพัฒนาตัวชี้วัดความร่วมมือกับผู้มีส่วนได้ส่วนเสียในพื้นที่
บทเรียนจากโครงการ SATREPS ในพื้นที่อยุธยา
โครงการความร่วมมือด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน (SATREPS) ได้ทำการศึกษานิคมอุตสาหกรรมในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา และพัฒนาการซ้อมแผนแบบมีส่วนร่วมซึ่งช่วยให้บริษัทต่างๆ สามารถกำหนด Area BCM ร่วมกันได้ ผลลัพธ์คือกรอบที่ทำให้แต่ละบริษัทมองเห็น “จุดเชื่อมต่อ” ระหว่าง BCP ของตนกับแผนระดับพื้นที่ และสามารถวางแผนสำรองทรัพยากรร่วมกันได้อย่างเป็นระบบ แนวทางนี้มีศักยภาพในการขยายผลไปยังนิคมอุตสาหกรรมอื่นๆ ทั่วประเทศ
ข้อเสนอสำหรับผู้กำหนดนโยบายและผู้ประกอบการ
การลงทุนใน Area BCM ไม่ได้หมายถึงการรวม BCP ของทุกบริษัทเข้าด้วยกัน แต่หมายถึงการสร้าง “ชั้นความร่วมมือ” ที่ทำให้ข้อมูล แผนเผชิญเหตุ และทรัพยากรสามารถแลกเปลี่ยนกันได้อย่างรวดเร็วในภาวะวิกฤต ผู้ประกอบการควรเริ่มจากการทำแผนที่ผู้มีส่วนได้ส่วนเสียในพื้นที่ การกำหนดช่องทางสื่อสารร่วม และการซ้อมแผนร่วมกันอย่างน้อยปีละครั้ง ขณะที่หน่วยงานรัฐและองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นควรมีบทบาทเป็น “แพลตฟอร์มกลาง” ในการอำนวยความสะดวกและให้ข้อมูลที่จำเป็น
Leave a Reply