Author: Ratchada Somchai

บทนำ: BCR ไม่ใช่เอกสารทางกฎหมายฉบับเดียว แต่คือสถาปัตยกรรม governance

เมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2026 ประเทศไทยได้ประกาศกฎกระทรวงว่าด้วยการตรวจสอบและรับรอง Binding Corporate Rules (BCRs) สำหรับการโอนข้อมูลส่วนบุคคลภายในกลุ่มบริษัทเดียวกัน และต่อมาในเดือนเมษายน 2026 สำนักงานคณะกรรมการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล (PDPC) ได้อนุมัติ BCR อย่างเป็นทางการ ทำให้กลไกนี้ operational ในทางปฏิบัติ ไม่ใช่เพียงแนวคิดบนกระดาษ สำหรับกลุ่มบริษัทข้ามชาติที่ต้องโอนข้อมูลพนักงาน ลูกค้า หรือข้อมูลปฏิบัติการระหว่างประเทศ สิ่งนี้เปลี่ยนโจทย์จาก “ทำสัญญาโอนข้อมูลให้ครบ” เป็น “ออกแบบระบบกำกับดูแลข้อมูลให้ BCR ทำงานได้จริง”

ทำไมสัญญาโอนข้อมูลแบบเดิมไม่พอสำหรับกลุ่มบริษัทข้ามชาติ

การโอนข้อมูลภายในกลุ่มบริษัทมีความซับซ้อนกว่าการโอนให้ผู้ให้บริการภายนอก เพราะเกี่ยวข้องกับหลายนิติบุคคล หลายเขตอำนาจกฎหมาย และการไหลของข้อมูลที่เกิดขึ้นทุกวัน ไม่ใช่ครั้งเดียวตามสัญญา BCR จึงถูกออกแบบมาเพื่อสร้างกรอบการคุ้มครองที่เป็นเนื้อเดียวกันทั่วทั้งกลุ่ม โดยกำหนดพันธกรณีด้านการคุ้มครองข้อมูลที่ผูกพันทุกเอนทิตีในเครือ รวมถึงกลไกตรวจสอบภายในและการเยียวยา

ในทางธรรมาภิบาลข้อมูล นี่หมายความว่าองค์กรแม่ต้องสามารถพิสูจน์ได้ว่า ทุกหน่วยธุรกิจในเครือปฏิบัติตามมาตรฐานเดียวกัน ไม่ใช่เพียงมีนโยบายกลางที่ไม่มีผลในทางปฏิบัติ

BCR ทำให้ธรรมาภิบาลข้อมูลต้อง “มองทะลุ” ข้ามนิติบุคคล

ความท้าทายที่พบบ่อยคือแต่ละประเทศมีระดับวุฒิภาวะข้อมูลต่างกัน บางแห่งมี ROPA ครบ บางแห่งยังไม่มี DPO หรือใช้ระบบจัดเก็บที่แตกต่างกัน การทำ BCR ให้สำเร็จจึงต้องเริ่มจากการทำ Data Inventory ร่วมกันทั้งกลุ่ม ระบุจุดเชื่อมต่อของข้อมูล กำหนดเจ้าภาพข้อมูลในแต่ละประเทศ และตกลงมาตรฐานการรักษาความปลอดภัยขั้นต่ำที่ทุกฝ่ายปฏิบัติได้จริง

นอกจากนี้ องค์กรยังต้องเตรียมกลไก Transfer Impact Assessment และการทบทวนความเสี่ยงอย่างสม่ำเสมอ เพราะกฎหมายปลายทางอาจเปลี่ยนแปลงได้ตลอดเวลา BCR ที่ดีจึงไม่ใช่เอกสารที่ทำครั้งเดียวแล้วจบ แต่เป็นวงจรการปรับปรุงที่เชื่อมกับกระบวนการจัดการความเสี่ยงขององค์กร

BCR กับอนาคตของ CBPR: สัญญาณว่าธรรมาภิบาลข้อมูลไทยกำลังเชื่อมกับสากล

ประเทศไทยยังเดินหน้าสู่การเข้าร่วม Global Cross-Border Privacy Rules (CBPR) และปรับแนวทางให้สอดคล้องกับกรอบภูมิภาคมากขึ้น ซึ่งหมายความว่าองค์กรที่ลงทุนทำ BCR อย่างจริงจังจะมีข้อได้เปรียบในการเชื่อมต่อกับตลาดต่างประเทศ เพราะมีหลักฐานเชิงระบบว่าตนสามารถคุ้มครองข้อมูลได้ตามมาตรฐานที่ยอมรับร่วมกัน

สำหรับกลุ่มบริษัทที่ยังไม่พร้อมทำ BCR ทั้งกลุ่ม ทางเลือกที่ปฏิบัติได้คือการเริ่มจาก data mapping ข้ามพรมแดน และจัดลำดับความสำคัญของการโอนข้อมูลที่มีความอ่อนไหวสูง เพื่อวางรากฐานก่อนขยายไปสู่กรอบเต็มรูปแบบ

การลงทุน capex ที่บอกอนาคตได้ดีกว่าคำพูดของผู้บริหาร

ในปี 2026 BDMS ซึ่งเป็นผู้ประกอบการโรงพยาบาลเอกชนรายใหญ่ที่สุดของไทย มีแผนขยายเตียงในโรงพยาบาลเดิม โดยโรงพยาบาลกรุงเทพหัวหินเพิ่มจาก 64 เตียงเป็น 116 เตียง และโรงพยาบาลกรุงเทพสุราษฎร์เพิ่มจาก 88 เตียงเป็น 148 เตียง การขยายเตียงในโรงพยาบาลที่มีอยู่แล้วไม่ได้เป็นเพียงการลงทุนในสินทรัพย์ถาวร แต่เป็นการส่งสัญญาณว่าผู้บริหารมองเห็นอุปสงค์ที่ต่อเนื่องในพื้นที่นั้นๆ

ทำไมการขยายเตียงในโรงพยาบาลเดิมจึงสำคัญกว่าการสร้างใหม่

การขยายเตียงในโรงพยาบาลที่เปิดให้บริการอยู่แล้วมีข้อได้เปรียบด้านต้นทุน เพราะใช้โครงสร้างพื้นฐาน บุคลากร และฐานผู้ป่วยเดิมร่วมกันได้ การเพิ่มเตียง 50–60 เตียงในโรงพยาบาลที่มีอยู่ให้ผลตอบแทนจากการลงทุนเร็วกว่าการสร้างโรงพยาบาลใหม่ทั้งแห่ง และสะท้อนความเชื่อมั่นของผู้บริหารต่ออุปสงค์ในพื้นที่นั้นๆ โดยเฉพาะจากผู้พำนักชาวต่างชาติและผู้ป่วยระยะยาว

ภาพรวมการลงทุนของ BDMS ในปี 2026

BDMS ตั้งเป้ารายได้เติบโต 2–4% ในปี 2026 โดยคาดว่ารายได้จากผู้ป่วยต่างชาติจะเติบโต 5–7% และผู้ป่วยไทยเติบโต 1–3% ตัวเลขเหล่านี้ดูเหมือนไม่หวือหวา แต่เมื่อพิจารณาว่าเป็นฐานรายได้ที่ใหญ่มาก การเติบโตในระดับนี้หมายถึงเม็ดเงินหลายพันล้านบาทที่เพิ่มเข้ามา โรงพยาบาลยังเดินหน้าลงทุนในโครงการ Silver Wellness ซึ่งได้รับการอนุมัติ EIA และเริ่มก่อสร้างแล้ว รวมถึงการขยายอาคารผู้ป่วยนอก (OPD) และศูนย์มะเร็ง

ต้นทุนที่ต้องจ่ายสำหรับการเติบโต

การขยายเตียงและการลงทุนในเครื่องมือแพทย์ทำให้ capex ของ BDMS ยังอยู่ในระดับสูง แม้จะลดลงจากแผนเดิมเนื่องจากสามารถต่อรองราคาเครื่องมือแพทย์ได้ดีขึ้น นักลงทุนต้องติดตามว่าการลงทุนเหล่านี้จะแปลงเป็นรายได้และกำไรในกรอบเวลาที่คาดหวังหรือไม่ และอัตราการครองเตียง (bed occupancy rate) จะปรับตัวดีขึ้นตามการขยาย capacity หรือไม่

มองข้าม BDMS ไปที่ผู้เล่นรายเล็ก

การขยายเตียงไม่ได้เกิดเฉพาะกับ BDMS เท่านั้น โรงพยาบาลนครธน (NKT) ทุ่มงบลงทุนกว่า 280 ล้านบาทเพื่อซื้อเครื่องมือแพทย์และเพิ่มศักยภาพในการรองรับการเติบโตของอุตสาหกรรมสุขภาพ ขณะที่ RAM ขยายอาณาจักรผ่านการควบรวมกับ THG ซึ่งส่งผลให้รายได้รวมเติบโตอย่างมีนัยสำคัญในไตรมาส 3 ปี 2026 การเคลื่อนไหวเหล่านี้ชี้ว่าการแข่งขันในตลาดยังเปิดกว้าง และนักลงทุนไม่ได้จำกัดอยู่เพียงหุ้นขนาดใหญ่

ในยุคที่นักลงทุนและผู้กำกับดูแลเรียกร้องความโปร่งใสด้านสภาพภูมิอากาศ การเปิดเผยข้อมูลได้ยกระดับจากเอกสารประกอบรายงานความยั่งยืนขึ้นเป็นเครื่องมือบริหารความเสี่ยงและการสร้างความเชื่อมั่นในตลาดทุน

TCFD และ IFRS S2 มาตรฐานที่ธนาคารไทยต้องปรับตัว

งานวิจัยในวารสาร ScienceDirect ปี 2026 วิเคราะห์เอกสารเปิดเผยข้อมูลของธนาคารพาณิชย์ไทย 17 แห่งระหว่างปี 2562–2566 และพบว่าคุณภาพการเปิดเผยข้อมูลตามกรอบ TCFD ยังมีช่องว่างในหลายมิติ โดยเฉพาะการวิเคราะห์สถานการณ์และการเชื่อมโยงกลยุทธ์สภาพภูมิอากาศเข้ากับการกำกับดูแล ขณะที่ IFRS S2 กำลังกลายเป็นความคาดหวังใหม่สำหรับบริษัทจดทะเบียนที่ต้องการเข้าถึงเงินทุนระหว่างประเทศ

นี่หมายความว่าการเปิดเผยข้อมูลไม่ได้เป็นเพียงภาระด้านการปฏิบัติตามกฎเกณฑ์ แต่เป็นสัญญาณความสามารถในการบริหารความเสี่ยงที่ตลาดใช้ในการประเมินต้นทุนเงินทุนของธนาคาร

CDP A List เกียรติภูมิที่มาพร้อมภาระพิสูจน์

ธนาคารกสิกรไทยสร้างมาตรฐานใหม่ให้กับอุตสาหกรรมเมื่อได้รับการจัดอันดับสูงสุดระดับ A List จาก Carbon Disclosure Project ด้านการจัดการและการเปิดเผยข้อมูลการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศต่อเนื่องเป็นปีที่สี่ และเป็นธนาคารแรกในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่ทำได้ ขณะเดียวกันก็ได้รับคะแนน A List ด้านการจัดการน้ำเป็นครั้งแรก และระดับ A- ด้านป่าไม้

ผลการจัดอันดับนี้สะท้อนว่าธนาคารมีกระบวนการประเมินและบริหารความเสี่ยง โอกาสที่เกี่ยวข้องกับสภาพภูมิอากาศ น้ำ และป่าไม้ ตลอดห่วงโซ่คุณค่า แต่ในขณะเดียวกันก็สร้างความคาดหวังว่ามาตรฐานนี้จะถูกขยายไปยังธนาคารอื่นอย่างจริงจัง

ช่องว่างธรรมาภิบาลที่ยังต้องปิด

บทวิเคราะห์จากผู้บริหารความเสี่ยงธนาคารไทยชี้ว่าช่องว่างที่ใหญ่ที่สุดไม่ใช่ข้อมูล แต่เป็นธรรมาภิบาล หลายคณะกรรมการยังหารือเรื่องสภาพภูมิอากาศในคณะกรรมการความยั่งยืนมากกว่าคณะกรรมการความเสี่ยง และไม่ได้เชื่อมโยงเข้ากับกระบวนการประเมินความเพียงพอของเงินกองทุน นโยบายสินเชื่อ หรือการตรวจสอบสถานะการลงทุน การปิดช่องว่างนี้คือก้าวต่อไปที่สำคัญของการเปิดเผยข้อมูลอย่างมีความหมาย

ในขณะที่แพลตฟอร์มต่างชาติส่วนใหญ่เข้ามาใช้ creatOR ไทยเป็นแรงงานสร้างคอนเทนต์แล้วนำรายได้กลับออกไป สตาร์ทอัพไทยรายหนึ่งกำลังพยายามพลิกสมการนั้น

กรณีศึกษา: Buymechocolate.ai

Buymechocolate.ai (BMC) เป็นแพลตฟอร์มแชทกับตัวละคร AI สัญชาติไทยที่ให้ผู้เล่นสร้างเรื่องราวผ่านบทสนทนาในสไตล์นิยายโต้ตอบ ตัวละครแต่ละตัวเกิดจากความคิดสร้างสรรค์ของครีเอเตอร์ที่ต้องคิดคอนเซปต์ วางพล็อต ออกแบบบุคลิก และปรับแต่งรายละเอียดอย่างละเอียด ภายในเวลาเพียง 5 เดือน แพลตฟอร์มมีผู้เล่นทะลุ 400,000 คน และได้เปิดตัวระบบ Creator Monetization อย่างเป็นทางการ ซึ่งคำนวณรายได้จากจำนวนการสนทนาจริงระหว่างผู้เล่นกับตัวละครที่ครีเอเตอร์สร้างขึ้น ภายใต้โครงสร้าง Creator Tier ที่มีเงื่อนไขและผลตอบแทนแตกต่างกันตามระดับ

ทำไมกรณีนี้จึงน่าสนใจ

เหตุผลที่ BMC น่าสนใจไม่ได้อยู่ที่เทคโนโลยี AI เพียงอย่างเดียว แต่อยู่ที่ ทิศทางของโมเดลธุรกิจ ทีมผู้ก่อตั้งระบุชัดเจนว่าเป้าหมายไม่ใช่แค่การสร้างแพลตฟอร์มให้คนไทยเล่น แต่คือการ พาครีเอเตอร์ไทยออกไปแข่งขันในตลาดต่างประเทศ และดึงรายได้จากต่างประเทศกลับเข้าสู่ประเทศไทย ในลักษณะเดียวกับที่แพลตฟอร์มต่างชาติเคยทำกับไทยมาตลอด ปัจจุบัน BMC รองรับ 4 ภาษา ได้แก่ ไทย อังกฤษ จีน และลาว ซึ่งหมายความว่าตัวละครที่ครีเอเตอร์ไทยสร้างขึ้นสามารถเข้าถึงผู้เล่นในภูมิภาคอื่นได้ตั้งแต่วันแรกที่เผยแพร่

บทเรียนสำหรับระบบนิเวศสตาร์ทอัพไทย

กรณี BMC สะท้อน ช่องว่างเชิงโครงสร้าง ที่สำคัญของเศรษฐกิจครีเอเตอร์ไทย นั่นคือการที่ครีเอเตอร์ไทยสร้างมูลค่ามหาศาลให้แพลตฟอร์มต่างชาติ แต่กลับไม่ได้รับส่วนแบ่งที่เหมาะสม การมีแพลตฟอร์มสัญชาติไทยที่ออกแบบโมเดลรายได้โดยให้ครีเอเตอร์เป็นศูนย์กลาง จึงไม่ใช่เพียงทางเลือกทางธุรกิจ แต่เป็น ทางออกเชิงระบบ ที่อาจช่วยกระจายรายได้และสร้างความยั่งยืนให้กับอุตสาหกรรมในระยะยาว

ข้อมูลอ้างอิงที่เกี่ยวข้อง

รายละเอียดกรณีศึกษาของ Buymechocolate.ai สามารถอ่านเพิ่มเติมได้จากบทความ “BMC ตั้งเป้าดันนักเขียน-ครีเอเตอร์ไทยท้าชนแพลตฟอร์มระดับโลก 5 เดือน ผู้ใช้ทะลุ 400,000 คน” เผยแพร่โดย Matichon Online เมื่อเดือนสิงหาคม 2026

เมื่อ BCM ระดับบริษัทอย่างเดียวไม่พอ: ความร่วมมือระดับพื้นที่คือนัยสำคัญใหม่

บทเรียนจากมหาอุทกภัยปี 2011 ซึ่งสร้างความเสียหายให้แก่นิคมอุตสาหกรรมหลายแห่งในจังหวัดพระนครศรีอยุธยาและปทุมธานี ยังคงเป็นแรงผลักดันให้ประเทศไทยพัฒนากรอบการบริหารความต่อเนื่องระดับพื้นที่ (Area BCM) อย่างต่อเนื่อง งานวิจัยที่ตรวจสอบความถูกต้องของการซ้อมแผน Area BCM สำหรับน้ำท่วมในประเทศไทยชี้ว่า ความร่วมมือระหว่างภาครัฐและเอกชนในพื้นที่อุตสาหกรรมเป็นสิ่งจำเป็นเพิ่มเติมจาก BCP ของแต่ละบริษัท

ทำไม BCP รายบริษัทจึงมี “เพดาน” ในการรับมือภัยระดับพื้นที่

เมื่อนิคมอุตสาหกรรมแห่งหนึ่งเผชิญน้ำท่วม โรงงานแต่ละแห่งอาจมี BCP ของตนเอง แต่ปัจจัยที่อยู่นอกเหนือการควบคุม เช่น ระบบสาธารณูปโภคส่วนกลาง ถนนทางเข้า-ออก และการประสานงานกับหน่วยงานท้องถิ่น ล้วนส่งผลต่อความสามารถในการกลับมาดำเนินงานจริง งานวิจัยระบุว่า Area BCM ช่วยเสริมประสิทธิผลของ BCP รายบริษัทผ่านสามกลไกหลัก ได้แก่ (1) การจัดหาข้อมูลที่น่าเชื่อถือและเป็นกลางเพื่อสนับสนุนการตัดสินใจ (2) การระบุปัจจัยที่ขัดขวางการปฏิบัติตามแผน และ (3) การพัฒนาตัวชี้วัดความร่วมมือกับผู้มีส่วนได้ส่วนเสียในพื้นที่

บทเรียนจากโครงการ SATREPS ในพื้นที่อยุธยา

โครงการความร่วมมือด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน (SATREPS) ได้ทำการศึกษานิคมอุตสาหกรรมในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา และพัฒนาการซ้อมแผนแบบมีส่วนร่วมซึ่งช่วยให้บริษัทต่างๆ สามารถกำหนด Area BCM ร่วมกันได้ ผลลัพธ์คือกรอบที่ทำให้แต่ละบริษัทมองเห็น “จุดเชื่อมต่อ” ระหว่าง BCP ของตนกับแผนระดับพื้นที่ และสามารถวางแผนสำรองทรัพยากรร่วมกันได้อย่างเป็นระบบ แนวทางนี้มีศักยภาพในการขยายผลไปยังนิคมอุตสาหกรรมอื่นๆ ทั่วประเทศ

ข้อเสนอสำหรับผู้กำหนดนโยบายและผู้ประกอบการ

การลงทุนใน Area BCM ไม่ได้หมายถึงการรวม BCP ของทุกบริษัทเข้าด้วยกัน แต่หมายถึงการสร้าง “ชั้นความร่วมมือ” ที่ทำให้ข้อมูล แผนเผชิญเหตุ และทรัพยากรสามารถแลกเปลี่ยนกันได้อย่างรวดเร็วในภาวะวิกฤต ผู้ประกอบการควรเริ่มจากการทำแผนที่ผู้มีส่วนได้ส่วนเสียในพื้นที่ การกำหนดช่องทางสื่อสารร่วม และการซ้อมแผนร่วมกันอย่างน้อยปีละครั้ง ขณะที่หน่วยงานรัฐและองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นควรมีบทบาทเป็น “แพลตฟอร์มกลาง” ในการอำนวยความสะดวกและให้ข้อมูลที่จำเป็น

ตลาดหุ้นมักมองไปข้างหน้าหกถึงเก้าเดือน และสำหรับหุ้นกลุ่มโรงแรมไทย ไตรมาส 4 ของทุกปีคือช่วงที่นักลงทุนให้น้ำหนักมากที่สุด แต่ปี 2569 มีความแตกต่าง เพราะนอกจากฤดูกาลท่องเที่ยวปกติแล้ว ยังมีงานอีเวนต์ระดับโลกและมาตรการกระตุ้นภาครัฐที่เข้ามาซ้อนทับกันเป็นแรงหนุนหลายชั้น ซึ่งอาจทำให้กำไรของกลุ่มเร่งตัวแรงกว่าที่ตลาดคาด

โมเมนตัมนักท่องเที่ยวที่กำลังฟื้นตัว

ข้อมูลจากกรมการท่องเที่ยวระบุว่าจำนวนนักท่องเที่ยวต่างชาติในเดือนสิงหาคม 2569 อยู่ที่ประมาณ 2.5 ล้านคน ลดลงเพียง 3% เมื่อเทียบปีก่อน ดีกว่าครึ่งปีแรกที่ลดลงราว 5% โดยการฟื้นตัวนำโดยนักท่องเที่ยวจีนที่เพิ่มขึ้น 18% ในเดือนสิงหาคมเป็น 482,000 คน และนักท่องเที่ยวตะวันออกกลางที่เพิ่มขึ้น 15% ในเดือนเดียวกันตัวเลขนี้สำคัญเพราะมันแสดงว่า “จุดต่ำสุด” ของอุปสงค์ต่างชาติน่าจะผ่านไปแล้ว และไตรมาส 4 ซึ่งเป็นช่วงไฮซีซันตามฤดูกาลจะเข้ามาซ้อนกับโมเมนตัมที่กำลังฟื้นตัวพอดี

งานอีเวนต์ระดับโลก: แรงหนุนที่อยู่นอกฤดูกาล

ประเทศไทยเป็นเจ้าภาพจัดการประชุม IMF-World Bank ในเดือนตุลาคม 2569 ที่ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ โดยมีผู้เข้าร่วมกว่า 15,000–20,000 คนนักวิเคราะห์ของ InnovestX ประเมินว่างานนี้จะช่วยกระตุ้นกิจกรรมทางเศรษฐกิจและการใช้จ่ายในประเทศ โดยเฉพาะธุรกิจโรงแรม ร้านอาหาร และบริการที่เกี่ยวข้องกับการเดินทางนอกจากนี้ยังมีเทศกาลดนตรี Tomorrowland ที่จัดในประเทศไทยเป็นครั้งแรก ซึ่งจะดึงดูดนักท่องเที่ยวต่างชาติกลุ่มคุณภาพและสร้างรายได้ให้โรงแรมในพื้นที่จัดงานอย่างมีนัยสำคัญ

หุ้นที่โบรกเกอร์คาดว่าจะเร่งตัวแรงที่สุด

CGSI ระบุชัดว่าผลประกอบการของกลุ่มโรงแรมจะค่อยๆ ดีขึ้นในครึ่งปีหลัง และจะฟื้นตัวชัดเจนในไตรมาส 4 จากโมเมนตัมการท่องเที่ยวที่ดีขึ้นและปัจจัยหนุนตามฤดูกาล โดย ERW และ CENTEL น่าจะได้ประโยชน์จากอุปสงค์ในประเทศและมาตรการไทยเที่ยวไทยพลัสมากที่สุดขณะที่ InnovestX ประเมินว่า ERW ได้รับการปรับเพิ่มประมาณการกำไรปี 2569 มากที่สุดถึง 15% รองลงมาคือ AWC 11% CENTEL 7% และ MINT 1%ส่วน KS Securities มองว่า CENTEL และ ERW เป็นหุ้นที่มีกำไรยืดหยุ่นที่สุดในกลุ่ม และราคาหุ้นที่ปรับตัวลงก่อนหน้าอาจไม่ได้สะท้อนแนวโน้มไตรมาส 4 ที่กำลังจะมาถึง

ความเสี่ยงที่ต้องชั่งน้ำหนัก

แม้ภาพรวมไตรมาส 4 จะดูสดใส แต่ความเสี่ยงยังมีอยู่ ทั้งความไม่แน่นอนของมาตรการไทยเที่ยวไทยพลัสที่อาจเลื่อนออกไปเป็นเดือนเมษายน 2570 ซึ่งจะเป็นช่วง low season และอาจลดทอนผลบวกต่อกำไรในไตรมาส 4รวมถึงอุปทานโรงแรมใหม่ในกรุงเทพฯ ที่เพิ่มขึ้น ซึ่งอาจกดดันอัตราการเข้าพักและราคาห้องในบางพื้นที่นักลงทุนจึงควรให้น้ำหนักกับหุ้นที่มีสัดส่วนรายได้ในแหล่งท่องเที่ยวที่อุปสงค์แข็งแกร่งและมีจุดขายเฉพาะตัว มากกว่าหุ้นที่พึ่งพาปริมาณนักท่องเที่ยวเพียงอย่างเดียว ข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับแนวโน้มไตรมาส 4 และประมาณการกำไรสามารถติดตามได้จากบทวิเคราะห์ของ InnovestX ที่เผยแพร่ในปี 2569 ที่ https://www.innovestx.co.th/cafeinvest/th/articles/tourism-news-20260605

เจาะ BLOOM: เมื่อธนาคารกลางไทย-สิงคโปร์-มาเลเซียออกแบบกติกาชำระเงินดิจิทัลข้ามพรมแดน

ช่องว่างที่ retail payment ยังปิดไม่ได้

แม้การชำระเงินผ่าน QR และการโอนเงินระหว่างบุคคลจะพัฒนาอย่างรวดเร็ว แต่การชำระเงินระหว่างสถาบันการเงินและภาคธุรกิจขนาดใหญ่ยังต้องอาศัยกระบวนการที่ซับซ้อนกว่า ทั้งการ settlement ข้ามระบบ หลักประกันสภาพคล่อง และการจัดการความเสี่ยงด้าน FX ซึ่งการเชื่อมต่อแบบ retail ไม่สามารถแก้ได้ทั้งหมด นี่คือพื้นที่ที่ความร่วมมือระดับนโยบายอย่าง BLOOM เข้ามามีบทบาท

BLOOM (Borderless, Liquid, Open, Online, Multi-currency) เป็นโครงการความร่วมมือระหว่างภาครัฐและเอกชนที่นำผู้กำหนดนโยบาย สถาบันการเงิน เครือข่ายการชำระเงิน และผู้ให้บริการเทคโนโลยีมาร่วมกันออกแบบแนวทางสำหรับการใช้เงินดิจิทัลข้ามพรมแดน ในเดือนตุลาคม 2026 ธนาคารแห่งประเทศไทยได้เข้าร่วม BLOOM ในฐานะ policymaker member ควบคู่กับธนาคารกลางมาเลเซียและสิงคโปร์

สิ่งที่ BLOOM พยายามสร้างคือ “กติกากลาง”

เป้าหมายของ BLOOM ไม่ใช่การสร้างระบบชำระเงินใหม่ขึ้นมาแทนที่ระบบเดิม แต่เป็นการกำหนดแนวทางร่วมว่าผู้เล่นในระบบจะยอมรับ แลกเปลี่ยน และ settle เงินดิจิทัลรูปแบบต่าง ๆ ข้ามสถาบัน เครือข่าย และเขตอำนาจได้อย่างไร รวมถึงการนำมาตรฐานสากลและความคาดหวังของแต่ละหน่วยงานกำกับดูแลมาปรับใช้ร่วมกัน โดยคำนึงถึงความแตกต่างของข้อกำหนดท้องถิ่น

ประเด็นสำคัญคือ BLOOM ให้ความสำคัญกับ interoperability ระหว่างรูปแบบเงินดิจิทัลที่แตกต่างกัน ไม่ว่าจะเป็น tokenised deposit หรือ regulated stablecoin และพยายามลดความจำเป็นที่สถาบันการเงินแต่ละแห่งจะต้องสร้างข้อตกลงแยกกับคู่ค้าหรือตลาดแต่ละแห่งด้วยตัวเอง ซึ่งจะช่วยลดต้นทุนและเวลในการนำผลิตภัณฑ์ใหม่ออกสู่ตลาด

กรณีศึกษาที่เกิดขึ้นจริงแล้ว: Krungsri Blockchain Ledger

หลักฐานเชิงประจักษ์ว่าแนวทางนี้ไม่ใช่แค่แนวคิดเชิงนโยบายคือการทดลองของธนาคารกรุงศรีอยุธยา (Krungsri) ที่ประสบความสำเร็จในการโอนเงินระหว่างประเทศจากบัญชีในประเทศไทยไปยังบัญชีของ Standard Chartered ในสิงคโปร์ โดยใช้บล็อกเชนของธนาคารเอง ภายใต้กรอบ Regulatory Sandbox ของธนาคารแห่งประเทศไทย ธุรกรรมดังกล่าวใช้เวลาดำเนินการเพียงไม่กี่วินาที และเกี่ยวข้องกับบริษัทย่อยของ Mitsubishi Corporation ทั้งในฝั่งไทยและสิงคโปร์

กรณีนี้ชี้ให้เห็นว่า blockchain และเงินดิจิทัลสามารถนำมาใช้กับการชำระเงินมูลค่าสูงได้จริง หากมีกรอบกำกับดูแลและโครงสร้างพื้นฐานที่เหมาะสม และตอกย้ำว่าอนาคตของการชำระเงินข้ามพรมแดนไม่ได้มีเพียงเลนเดียว แต่มีทั้งเลน retail ที่ขับเคลื่อนด้วย QR และเลนสถาบันที่ขับเคลื่อนด้วยการ settlement บนโครงสร้างพื้นฐานดิจิทัล

เทคโนโลยีดิจิทัลกำลังเปลี่ยนโครงสร้างธุรกิจอาหาร

อุตสาหกรรมอาหารไทยกำลังเผชิญการเปลี่ยนแปลงจากต้นทุนวัตถุดิบ ความต้องการผู้บริโภคที่หลากหลาย และการแข่งขันด้านความรวดเร็วในการให้บริการ ผู้ประกอบการจึงเริ่มมองหาเทคโนโลยีที่ช่วยเพิ่มประสิทธิภาพการดำเนินงานมากขึ้น

หนึ่งในแนวโน้มสำคัญของปี 2026 คือการประยุกต์ใช้ปัญญาประดิษฐ์ หรือ AI ร่วมกับแพลตฟอร์มข้อมูลและระบบอัตโนมัติ เพื่อช่วยสนับสนุนการตัดสินใจตั้งแต่การวิเคราะห์ตลาดไปจนถึงการผลิตและจำหน่ายอาหาร

สำหรับสตาร์ตอัป FoodTech เทคโนโลยีเหล่านี้เปิดโอกาสสร้างธุรกิจที่ไม่ได้จำกัดอยู่เฉพาะการขายผลิตภัณฑ์อาหาร แต่สามารถให้บริการซอฟต์แวร์และโซลูชันด้านประสิทธิภาพแก่ผู้ประกอบการได้อีกด้วย

SPACE-F Batch 7 สะท้อนทิศทางอาหารอัจฉริยะ

ในเดือนสิงหาคม 2026 โครงการ SPACE-F Batch 7 Accelerator Demo Day เปิดเวทีให้สตาร์ตอัปจากหลายประเทศนำเสนอเทคโนโลยีอาหารที่มีโอกาสพัฒนาไปสู่เชิงพาณิชย์

กิจกรรมดังกล่าวจัดขึ้นภายใต้ความร่วมมือของสำนักงานนวัตกรรมแห่งชาติและพันธมิตรจากภาคอุตสาหกรรมอาหาร โดยมีสตาร์ตอัปในกลุ่ม Accelerator จำนวน 9 ทีมจาก 6 ประเทศ

ตามรายงานของสำนักงานนวัตกรรมแห่งชาติ เทคโนโลยีที่นำเสนอครอบคลุมการใช้ AI การวิเคราะห์ข้อมูลตลาด ระบบจัดการร้านอาหาร และกระบวนการผลิตที่ช่วยรักษาคุณภาพอาหาร

ความหลากหลายนี้สะท้อนว่า FoodTech ไม่ได้หมายถึงการสร้างอาหารสูตรใหม่เท่านั้น แต่รวมถึงการออกแบบระบบที่ทำให้ธุรกิจอาหารดำเนินงานได้อย่างแม่นยำและมีประสิทธิภาพมากขึ้น

แพลตฟอร์มวิเคราะห์ข้อมูลช่วยธุรกิจตัดสินใจ

ComexSoft กับข้อมูลตลาดแบบเรียลไทม์

ComexSoft เป็นหนึ่งในบริษัทที่เข้าร่วมโครงการ โดยนำเสนอแพลตฟอร์มวิเคราะห์ข้อมูลตลาดแบบเรียลไทม์เพื่อสนับสนุนการตัดสินใจทางธุรกิจ

สำหรับผู้ผลิตและผู้จำหน่ายอาหาร ข้อมูลเกี่ยวกับความต้องการสินค้า แนวโน้มตลาด และความเปลี่ยนแปลงด้านการแข่งขันสามารถนำไปใช้ประกอบการวางแผนผลิตภัณฑ์ได้

หากนำข้อมูลมาประมวลผลอย่างเหมาะสม ผู้ประกอบการอาจประเมินความต้องการสินค้าได้แม่นยำขึ้น และลดความเสี่ยงจากการผลิตเกินความจำเป็น

อย่างไรก็ตาม ประสิทธิภาพของระบบยังขึ้นอยู่กับความถูกต้องของข้อมูลและวิธีวิเคราะห์ ไม่ใช่เพียงความรวดเร็วของซอฟต์แวร์

ระบบจัดการร้านอาหารเข้าสู่ยุคดิจิทัล

SicPama เชื่อมการสั่งอาหารและบริหารลูกค้า

อีกตัวอย่างที่น่าสนใจคือ SicPama ซึ่งพัฒนาแพลตฟอร์มสั่งอาหารและชำระเงิน พร้อมระบบบริหารความสัมพันธ์ลูกค้า หรือ Customer Relationship Management (CRM)

แนวคิดดังกล่าวช่วยให้ธุรกิจร้านอาหารสามารถเชื่อมโยงกระบวนการรับคำสั่งซื้อ การชำระเงิน และข้อมูลลูกค้าไว้ในระบบเดียว

ข้อมูลการสั่งซื้อสามารถนำมาวิเคราะห์ความนิยมของเมนู ช่วงเวลาที่มีลูกค้าหนาแน่น และรูปแบบการใช้บริการ ซึ่งเป็นประโยชน์ต่อการจัดการพนักงานและวัตถุดิบ

แต่การใช้งานจริงต้องคำนึงถึงต้นทุนการติดตั้ง ความปลอดภัยของข้อมูลส่วนบุคคล และความสามารถในการเชื่อมต่อกับระบบเดิมของร้านอาหาร

เทคโนโลยีการผลิตช่วยรักษามาตรฐานอาหาร

นอกจากระบบข้อมูลแล้ว การผลิตอาหารยังเป็นอีกพื้นที่ที่เทคโนโลยีเข้ามามีบทบาทสำคัญ

Agrifreeze นำเสนอเทคโนโลยีแช่แข็งด้วยสนามแม่เหล็กไฟฟ้า โดยมีเป้าหมายเพื่อรักษาคุณภาพอาหารระหว่างกระบวนการแช่แข็ง

สำหรับผู้ประกอบการอาหารทะเล อาหารพร้อมรับประทาน และอาหารแช่แข็ง คุณภาพเนื้อสัมผัสหลังละลายเป็นปัจจัยที่อาจส่งผลต่อมูลค่าของสินค้า

เทคโนโลยีประเภทนี้จึงมีโอกาสช่วยสร้างความแตกต่าง หากสามารถพิสูจน์ผลด้านคุณภาพและความคุ้มค่าของต้นทุนการผลิตได้

โอกาสและข้อจำกัดของ AI ในธุรกิจอาหารไทย

การประยุกต์ใช้ AI และระบบอัตโนมัติอาจช่วยเพิ่มประสิทธิภาพธุรกิจอาหาร แต่ผู้ประกอบการขนาดเล็กยังเผชิญข้อจำกัดด้านงบประมาณ บุคลากร และทักษะดิจิทัล

แนวทางที่เหมาะสมคือเริ่มจากปัญหาที่วัดผลได้ เช่น การลดสินค้าคงคลัง การเพิ่มความแม่นยำของคำสั่งซื้อ หรือการลดเวลาทำงาน ก่อนขยายไปสู่ระบบที่ซับซ้อนขึ้น

สตาร์ตอัปที่สามารถพัฒนาเทคโนโลยีให้ใช้งานง่าย เชื่อมต่อระบบเดิมได้ และแสดงผลตอบแทนทางธุรกิจอย่างชัดเจน จะมีโอกาสสร้างความร่วมมือกับอุตสาหกรรมอาหารมากขึ้น

ความเคลื่อนไหวในปี 2026 จึงสะท้อนทิศทางใหม่ที่ข้อมูลและระบบอัตโนมัติกำลังกลายเป็นเครื่องมือสำคัญในการยกระดับขีดความสามารถของธุรกิจอาหารไทย