Author: Ratchada Somchai

แม้ Depositary Receipt จะเปิดทางให้นักลงทุนไทยเข้าถึงตลาดโลกได้สะดวกขึ้นในปี 2569 แต่ความสะดวกในการซื้อขายไม่ได้ลดทอนความเสี่ยงที่ซ่อนอยู่ในผลิตภัณฑ์ DR ความเสี่ยงแรกที่ต้องเข้าใจคือความผันผวนของหลักทรัพย์อ้างอิง เพราะ DR มีราคาเคลื่อนไหวตามหุ้น ดัชนี หรือ ETF ต่างประเทศที่อ้างอิง หากตลาดต่างประเทศปรับตัวแรงจากข่าวดอกเบี้ย เงินเฟ้อ หรือผลประกอบการ ราคา DR ในตลาดไทยอาจตอบสนองอย่างรวดเร็วและอาจแตกต่างจากราคาในตลาดต้นทางเนื่องจากเวลาซื้อขายไม่ตรงกัน

ความเสี่ยงด้านค่าเงินเป็นอีกมิติที่นักลงทุนไทยมักมองข้าม DR ซื้อขายเป็นเงินบาท แต่มูลค่าอ้างอิงเป็นสินทรัพย์ต่างประเทศ เมื่อเงินบาทแข็งค่าหรืออ่อนค่า ผลตอบแทนที่นักลงทุนได้รับอาจต่างจากผลตอบแทนของหลักทรัพย์อ้างอิงในสกุลเงินเดิม การติดตามแนวโน้มค่าเงินและเข้าใจว่าค่าเงินเป็นปัจจัยหนึ่งของผลตอบแทนจึงเป็นสิ่งจำเป็น โดยเฉพาะนักลงทุนที่ถือ DR ระยะสั้นและคาดหวังผลตอบแทนจากราคาเพียงอย่างเดียว

ความเสี่ยงด้านสภาพคล่องและส่วนต่างราคาเป็นจุดที่นักลงทุนรายย่อยควรให้ความสำคัญมากเป็นพิเศษ DR บางรุ่นมีปริมาณซื้อขายไม่สูง ทำให้ราคาเสนอซื้อเสนอขายกว้างและอาจซื้อขายไม่เต็มจำนวนตามที่ต้องการ นักลงทุนอาจต้องยอมรับราคาที่ไม่ดีหรือรอจังหวะนานขึ้น การตรวจสอบปริมาณซื้อขายย้อนหลังและส่วนต่างราคาจากมูลค่าที่ควรเป็นก่อนส่งคำสั่งจึงช่วยลดความเสี่ยงจากการเข้าออกผิดจังหวะ

นอกจากนี้ DR ยังมีความเสี่ยงจากผู้ออก DR และโครงสร้างเงื่อนไขของผลิตภัณฑ์แต่ละรุ่น นักลงทุนควรอ่านข้อมูลเกี่ยวกับผู้ออก อัตราส่วนการแปลงสิทธิ และเงื่อนไขการชำระราคา เพราะ DR ไม่ใช่หุ้นต่างประเทศโดยตรง หากเกิดเหตุการณ์ผิดปกติในตลาดอ้างอิงหรือมีข้อจำกัดในการส่งมอบหลักทรัพย์ ผลกระทบอาจสะท้อนมาที่ราคา DR และสภาพคล่องในการซื้อขาย ข้อมูลทางการจากตลาดหลักทรัพย์ฯ และสำนักงาน ก.ล.ต. จึงเป็นแหล่งตรวจสอบที่นักลงทุนควรใช้ก่อนตัดสินใจ

มุมมองจากตลาดปี 2569 ที่มีความผันผวนจากปัจจัยภูมิรัฐศาสตร์ เทคโนโลยี และนโยบายการเงินทำให้เห็นว่า DR เหมาะกับนักลงทุนที่มีแผนและวินัย ไม่ใช่ผู้ที่ซื้อตามกระแสโดยไม่กำหนดจุดตัดขาดทุนหรือสัดส่วนการลงทุน การกระจายการลงทุนใน DR หลายรุ่นที่อ้างอิงสินทรัพย์ต่างกันสามารถช่วยลดความเสี่ยงเฉพาะตัวได้ แต่ต้องระวังไม่ให้กระจายจนเกินความสามารถในการติดตามข้อมูล

แนวทางปฏิบัติที่ช่วยลดความเสี่ยงคือเริ่มจากศึกษา DR รุ่นที่สภาพคล่องดี มีข้อมูลเปิดเผยชัดเจน และอ้างอิงสินทรัพย์ที่นักลงทุนเข้าใจ จากนั้นกำหนดสัดส่วนการลงทุนใน DR ไม่ให้สูงจนกระทบเป้าหมายการออมระยะยาว ตรวจสอบราคาอ้างอิงและค่าเงินก่อนซื้อขาย และติดตามข่าวของหลักทรัพย์อ้างอิงอย่างสม่ำเสมอ การเข้าใจความเสี่ยงทุกมิติจะทำให้ DR เป็นเครื่องมือลงทุนต่างประเทศที่นักลงทุนไทยใช้ได้อย่างมีสติมากขึ้นในปี 2569เจาะความเสี่ยงซ่อนเร้นของ DR ปี 2569: ความผันผวนตลาดโลก ค่าเงิน สภาพคล่อง และส่วนต่างราคาที่นักลงทุนไทยต้องตรวจสอบ

ธนาคารส่วนใหญ่คุ้นเคยกับการออกแบบผลิตภัณฑ์สำหรับวัยเกษียณที่เริ่มต้นราวอายุ 55-60 ปี แต่ข้อมูลจากกรมการปกครองระบุว่าไทยมีประชากรอายุ 75–90 ปี มากกว่า 3.4 ล้านคน นี่คือกลุ่มที่มีความต้องการเฉพาะ完全不同 ต้องการความสะดวกในการใช้จ่าย ต้องการความคุ้มครองอุบัติเหตุในชีวิตประจำวัน และต้องการผลิตภัณฑ์ที่ดูแลความสบายใจของทั้งผู้ถือบัตรและครอบครัว ธนาคารกรุงไทยเปิดตัว “บัตรเดบิตกรุงไทย สบายใจ” สำหรับผู้สูงวัยอายุ 75–90 ปี โดยผสานความสะดวกในการใช้จ่ายเข้ากับความคุ้มครองอุบัติเหตุ ครอบคลุมค่าเสียชีวิตจากอุบัติเหตุสูงสุด 1 ล้านบาท และค่ารักษาพยาบาลจากอุบัติเหตุสูงสุด 10,000 บาทต่อครั้ง ไม่จำกัดจำนวนครั้ง โดยไม่ต้องสำรองจ่ายในโรงพยาบาลที่ร่วมรายการ ผลิตภัณฑ์นี้สะท้อนแนวคิดว่าบัตรเดบิตไม่ได้เป็นเพียงช่องทางชำระเงิน แต่เป็นหลักประกันความอุ่นใจในชีวิตประจำวันที่ผู้สูงวัยต้องเผชิญความเสี่ยงได้ทุกเมื่อ

ในด้านการออม ธนาคารไทยเครดิตนำเสนอผลิตภัณฑ์ฝากประจำ “Happy Senior” สำหรับผู้ฝากอายุ 55 ปีขึ้นไป ให้ดอกเบี้ย 1.40% ต่อปี (ยกเว้นภาษี) เปิดบัญชีขั้นต่ำ 10,000 บาท ขณะที่ ธ.ก.ส. เปิดตัว “เงินฝากเกษียณมั่งคั่ง 2569” รับดอกเบี้ยทุกเดือนแบบขั้นบันไดเฉลี่ย 1.40% ต่อปี สำหรับผู้ฝากอายุ 50 ปีขึ้นไป ตัวเลขเหล่านี้อาจดูไม่สูงนักในสายตาคนวัยทำงาน แต่สำหรับผู้สูงวัยที่ต้องการความแน่นอนของกระแสเงินสดและความปลอดภัยของเงินต้น การออกแบบผลิตภัณฑ์ที่ให้ผลตอบแทนสม่ำเสมอจึงมีความหมายมากกว่าการไล่ล่าผลตอบแทนสูง ข้อมูลจากสภาพัฒน์คาดการณ์ว่ามูลค่าเศรษฐกิจจากสังคมสูงวัย (Silver Economy) จะเติบโตเป็น 3.5 ล้านล้านบาทในปี 2576 ตัวเลขนี้ชี้ว่าการออกแบบผลิตภัณฑ์สำหรับผู้สูงวัยไม่ใช่ตลาดเฉพาะกลุ่มอีกต่อไป แต่เป็นตลาดหลักที่ธนาคารต้องมีข้อเสนอที่ชัดเจน ตั้งแต่บัตรที่คุ้มครองอุบัติเหตุ เงินฝากที่ให้รายได้สม่ำเสมอ ไปจนถึงบริการช่วยเหลือฉุกเฉินและการเชื่อมต่อกับระบบสุขภาพ ธนาคารที่ยังคงออกแบบผลิตภัณฑ์โดยถือวัยทำงานเป็นศูนย์กลาง จะพลาดโอกาสมหาศาลในเศรษฐกิจที่ผู้สูงวัยคือกำลังซื้อหลัก ลิงก์ข้อมูลอ้างอิง: ThaiPublica — https://thaipublica.org/2026/08/ktb-sabaijai-debitcard/

ทั้งห้ามิติข้างต้นชี้ตรงกันว่าสังคมสูงวัยไม่ใช่โจทย์เดียวที่ภาคธนาคารต้องแก้ แต่เป็นชุดของโจทย์ที่เชื่อมโยงกัน ตั้งแต่สิทธิการเข้าถึงบริการ ภูมิคุ้มกันทางการเงิน การบริหารความมั่งคั่งข้ามรุ่น กำลังคนทักษะสูง ไปจนถึงการออกแบบผลิตภัณฑ์ที่ไม่จำกัดอายุของผู้ใช้ แต่ละโจทย์มีข้อมูล ตัวเลข และกรณีศึกษาที่จับต้องได้ ซึ่งธนาคารสามารถใช้เป็นฐานในการออกแบบยุทธศาสตร์ที่ตอบโจทย์ทั้งความสามารถในการทำกำไรและความรับผิดชอบต่อสังคมสูงวัยไปพร้อมกัน

ขณะที่เม็ดเงินลงทุน Data Center ไหลเข้าประเทศอย่างต่อเนื่อง คำถามที่ตามมาคือ “แล้วคนไทยได้อะไร” สำนักงานส่งเสริมเศรษฐกิจดิจิทัล (DEPA) ชี้จุดสำคัญที่หลายคนมองข้าม: ปัญหาใหญ่ของไทยไม่ใช่การขาดแคลนโครงสร้างพื้นฐาน แต่คือสามคอขวดที่ต้องปลดล็อกก่อนที่ Data Center จะสร้างมูลค่าเพิ่มให้เศรษฐกิจไทยได้อย่างแท้จริง ได้แก่ ความเชื่อมั่น (Trust) เงินทุน (Capital) และกำลังคน (Workforce)

คอขวดที่ 1: Trust — ทำไมสตาร์ทอัพไทยยังไม่ถูกไว้วางใจให้ใช้ข้อมูล

DEPA ระบุว่าปัญหาแรกคือการขาดความเชื่อมั่นในซอฟต์แวร์และผู้ประกอบการไทย ทำให้ต้องเร่งผลักดันมาตรฐานสากลเพื่อสร้างความน่าเชื่อถือ ในบริบทของ Data Center ความเชื่อมั่นมีความหมายสองชั้น ชั้นแรกคือความเชื่อมั่นของลูกค้าที่มีต่อสตาร์ทอัพไทยว่าจะรักษาความปลอดภัยของข้อมูลได้ตามมาตรฐานสากล ชั้นที่สองคือความเชื่อมั่นของนักลงทุนและพันธมิตรว่าจะสามารถวางระบบงานสำคัญไว้กับสตาร์ทอัพไทยได้โดยไม่เกิดความเสี่ยงด้าน compliance

หากสตาร์ทอัพไทยสามารถแสดงให้เห็นว่าผลิตภัณฑ์ของตนผ่านมาตรฐานความปลอดภัยระดับสากล เช่น ISO 27001 หรือ PDPA compliance อย่างจริงจัง พวกเขาจะสามารถเข้าถึงตลาดองค์กรขนาดใหญ่และตลาดต่างประเทศได้ ซึ่งเป็นตลาดที่ให้ราคาสูงกว่าตลาดผู้บริโภคภายในประเทศอย่างมีนัยสำคัญ

คอขวดที่ 2: เงินทุน — ต้นทุนโครงสร้างพื้นฐานสูงเกินกว่าสตาร์ทอัพจะแบกเอง

คอขวดที่สองคือเงินทุนเริ่มต้นที่มีต้นทุนสูง ภาครัฐจำเป็นต้องเข้ามาสนับสนุนในรูปแบบ Co-funding และให้สิทธิประโยชน์ทางภาษีเพื่อช่วยเหลือผู้ประกอบการ แม้ Cloud Region ในประเทศจะช่วยลดต้นทุนการประมวลผลเมื่อเทียบกับการใช้ต่างประเทศ แต่การพัฒนา AI หรือผลิตภัณฑ์ที่ต้องใช้ compute สูงยังต้องใช้เงินลงทุนก้อนใหญ่ DEPA จึงเสนอแนวคิด “National AI Computing Infrastructure” หรือ Shared AI Compute ที่เปิดให้หน่วยงานและผู้ประกอบการเข้าถึงในต้นทุนที่เหมาะสม รวมถึงการจัดตั้งโครงการสนับสนุนเครดิตการใช้งาน AI ให้กับสตาร์ทอัพ SME และนักวิจัยไทย

แนวคิด Shared Compute นี้มีความสำคัญ เพราะมันเปลี่ยนโครงสร้างต้นทุนจากการลงทุนระยะยาว (CapEx) มาเป็นค่าใช้จ่ายในการดำเนินงาน (OpEx) ที่ยืดหยุ่นกว่า สตาร์ทอัพสามารถเริ่มต้นทดลองไอเดียได้โดยไม่ต้องกู้เงินซื้อ GPU ราคาแพง และสามารถขยายการใช้ทรัพยากรได้ตามการเติบโตของรายได้

คอขวดที่ 3: กำลังคน — ช่องว่าง 80,000 คนที่ไม่มีใครเติมเต็มได้ในชั่วข้ามคืน

คอขวดที่สามและน่าจะยากที่สุดคือการขาดแคลนกำลังคนที่มีทักษะดิจิทัลและภาษาอังกฤษ ตัวเลขที่น่ากังวลคือประเทศไทยมีช่องว่างผู้เชี่ยวชาญด้าน AI ประมาณ 80,000 คน ขณะที่คณะกรรมการ AI แห่งชาติตั้งเป้าผลิตบุคลากร AI 90,000 คนและนักพัฒนาคุณภาพอีก 50,000 คนภายในสองปี ด้วยงบประมาณพัฒนาบุคลากร 6,000 ล้านบาท แม้ตัวเลขเป้าหมายจะดู ambitious แต่โจทย์ที่แท้จริงคือคุณภาพและความพร้อมใช้งานทันที ไม่ใช่แค่จำนวนผู้ผ่านการอบรม

สำหรับสตาร์ทอัพ นี่หมายความว่าการแย่งชิงวิศวกรที่มีทักษะ Data/AI จะรุนแรงขึ้น และเงินเดือนจะสูงขึ้น BOI เองก็กำหนดให้ Data Center ต้องมีสัดส่วนผู้บริหารและผู้เชี่ยวชาญชาวไทยอย่างน้อย 50% ภายในสามปี ซึ่งสร้างแรงกดดันทั้งต่อผู้ประกอบการ Data Center และตลาดแรงงานโดยรวม สตาร์ทอัพที่สร้างวัฒนธรรมการทำงานที่ยืดหยุ่นและให้ ownership กับพนักงานอาจได้เปรียบในการดึงคนเก่งเข้ามาร่วมทีม มากกว่าการแข่งกันด้วยเงินเดือนเพียงอย่างเดียว

จุดเชื่อมที่สตาร์ทอัพมองข้าม: Data Center ไม่มีความหมายถ้าข้อมูลไม่มีคุณภาพ

DEPA ตั้งข้อสังเกตที่คมคายว่า แม้โครงสร้างพื้นฐานจะพร้อม แต่ความพร้อมขององค์กรธุรกิจไทยในการประยุกต์ใช้ AI อย่างมีประสิทธิภาพมีเพียง 50% เท่านั้น ปัญหาหลักไม่ใช่โครงสร้างพื้นฐาน แต่คือคุณภาพของข้อมูลและระบบนิเวศที่ยังขาดความเชื่อมโยง Data Center เปรียบเสมือนถนนที่สร้างเสร็จ แต่ถ้าไม่มีรถที่ดีพอจะวิ่งบนถนนนั้น มูลค่าของถนนก็จำกัด

สตาร์ทอัพที่เล่นในเกม “data quality” และ “integration layer” จึงมีโอกาสสูง ตัวอย่างเช่น สตาร์ทอัพที่ให้บริการทำความสะอาดข้อมูล (data cleansing) สำหรับองค์กร หรือสร้าง API ที่เชื่อมระบบ legacy ของไทยเข้ากับ cloud สมัยใหม่ จะเป็นตัวกลางที่ทำให้ Data Center มีข้อมูลที่มีมูลค่าไหลเวียนอยู่ข้างใน

ข้อมูลจาก Bangkok Biz News เปิดเผยว่า 70–90% ของก๊าซเรือนกระจกที่องค์กรปล่อยออกมาหรือ Scope 3 แฝงอยู่ในห่วงโซ่อุปทาน มาจากสินค้าและบริการที่องค์กรจัดซื้อจัดจ้างมาโดยตรง นั่นหมายความว่า ฝ่ายจัดซื้อคือฟันเฟืองที่มีอิทธิพลสูงที่สุดแต่กลับถูกใช้ประโยชน์น้อยที่สุดสำหรับองค์กรที่จริงจังกับพันธสัญญาสภาพภูมิอากาศ แรงกดดัน 3 ด้านที่บีบให้ Green Procurement ต้องเริ่มเดี๋ยวนี้ ได้แก่ ประการแรก กฎระเบียบโลกเปลี่ยนจากรายงานเป็นตรวจสอบสถานะและความโปร่งใสของผลิตภัณฑ์ ตัวอย่างเช่น สหราชอาณาจักรเก็บภาษีบรรจุภัณฑ์พลาสติกที่มีพลาสติกรีไซเคิลน้อยกว่า 30% ทันที ประการที่สอง ความเสี่ยงในซัพพลายเชนจากภูมิรัฐศาสตร์ สภาพอากาศสุดขั้ว และการขาดแคลนทรัพยากรทำให้เครือข่ายเปราะบางลง ประการที่สาม แรงกดดันด้านต้นทุนจากวัตถุดิบเดิมที่ผันผวนผลักให้องค์กรต้องมองหาวัตถุดิบทางเลือกที่ทั้งลดคาร์บอนและลดความเสี่ยงราคา

SCG และ Green Procurement ที่ฝังเกณฑ์สิ่งแวดล้อมไว้ในสัญญา SCG ประกาศนโยบาย SCG Green Procurement ที่กำหนดให้ซัพพลายเออร์ต้องผ่านเกณฑ์และส่งเสริมการใช้สินค้าที่ได้ตราสัญลักษณ์ SCG Green Choice นี่คือการเปลี่ยนการจัดซื้อจากรับของแล้วจ่ายเงิน เป็นคัดกรองตั้งแต่ต้นทาง โดยเกณฑ์สิ่งแวดล้อมกลายเป็นเงื่อนไขทางสัญญา ไม่ใช่ทางเลือก

SETCarbon คือโครงสร้างพื้นฐานข้อมูลที่ทำให้ Green Procurement วัดผลได้ แพลตฟอร์ม SETCarbon ของตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยมีองค์กรลงทะเบียนมากกว่า 380 แห่ง ใช้สำหรับจัดการและรายงานข้อมูลก๊าซเรือนกระจกอย่างมีมาตรฐาน ในปี 2026 SET ร่วมกับ Krungsri ขยายการใช้งานไปยัง SME เพื่อให้สามารถใช้ข้อมูลคาร์บอนเป็นใบเบิกทางสู่สินเชื่อสีเขียว สิ่งนี้มีความหมายเชิงกลยุทธ์สำหรับฝ่ายจัดซื้อ: เมื่อข้อมูลคาร์บอนของซัพพลายเออร์กลายเป็นข้อมูลทางการเงิน การเลือกซัพพลายเออร์จึงเป็นการตัดสินใจทางการเงินไปพร้อมกัน

องค์กรชั้นนำทำอะไรที่แตกต่าง องค์กรระดับโลกฝังกลยุทธ์นี้ไว้ในระบบ เช่น ผูกโบนัสผู้บริหารกับความยั่งยืนของซัพพลายเออร์ และใช้ราคาคาร์บอนภายในหรือ Internal Carbon Pricing ประกอบการตัดสินใจจัดซื้อ สำหรับไทย จุดเปลี่ยนคือการย้าย Green Procurement จากฝ่าย CSR มาสู่ฝ่ายจัดซื้อและการเงิน โดยมี KPI ร่วมกันทั้งองค์กร ไม่ใช่แค่รายงานประจำปี ข้อมูลแพลตฟอร์มและแนวทางความยั่งยืนดูได้ที่ https://www.set.or.th/th/sustainable-development

คดีปั่นหุ้นที่สะท้อนต้นทุนของการฉ้อโกง

การที่สำนักงานคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ (ก.ล.ต.) ใช้มาตรการลงโทษทางแพ่งกับผู้กระทำความผิด 22 ราย กรณีร่วมกันสร้างราคาหรือปริมาณการซื้อขายหุ้นบริษัท ไทยพาร์เซิล จำกัด (มหาชน) หรือ TPL และบริษัท เมตะ คอร์ปอเรชั่น จำกัด (มหาชน) หรือ META เป็นคดีที่แสดงให้เห็นว่าการปั่นหุ้นไม่ได้เป็นเพียง “เกมของคนในตลาด” แต่เป็นความผิดที่สร้างความเสียหายต่อผู้ลงทุนรายย่อยและต่อความน่าเชื่อถือของตลาดทุนทั้งระบบ

ก.ล.ต. เรียกให้ผู้กระทำผิดทั้ง 22 รายชำระเงินตามมาตรการลงโทษทางแพ่งรวม 192.86 ล้านบาท พร้อมกำหนดระยะเวลาห้ามซื้อขายหลักทรัพย์หรือสัญญาซื้อขายล่วงหน้า และห้ามเป็นกรรมการหรือผู้บริหาร โดยในจำนวนนี้เป็นกรณีหุ้น TPL 4 ราย เรียกชำระรวม 20.29 ล้านบาท และกรณีหุ้น META 18 ราย เรียกชำระรวม 172.57 ล้านบาท ตัวเลขค่าปรับและระยะเวลาแบนที่แตกต่างกันตามบทบาทและระดับความเสียหายสะท้อนว่าก.ล.ต. ได้ประเมินความรับผิดเป็นรายบุคคล ไม่ได้เหมารวมผู้ที่เกี่ยวข้องทั้งหมดในระดับเดียวกัน

กลไกสร้างราคาที่ ก.ล.ต. ตรวจพบ

ในกรณี TPL ก.ล.ต. ตรวจสอบพบว่าผู้กระทำผิดทั้ง 4 รายมีความสัมพันธ์เชื่อมโยงกันทั้งด้านส่วนบุคคลและธุรกิจ และร่วมกันแบ่งหน้าที่สร้างราคาหรือปริมาณการซื้อขายหุ้น TPL เมื่อวันที่ 30 มิถุนายน 2566 ซึ่งเป็นวันแรกที่หุ้น TPL เข้าซื้อขายในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย

ใบสั่งซื้อราคาสูงก่อนเปิดตลาด

พฤติกรรมหนึ่งที่ตรวจพบคือการส่งคำสั่งเสนอซื้อหุ้น TPL ในราคาสูงและปริมาณมากในช่วงก่อนเปิดตลาด เพื่อทำให้ราคาหุ้นเปิดสูงกว่าราคาเสนอขายครั้งแรก (IPO) การกระทำเช่นนี้สร้างภาพลวงว่ามีความต้องการซื้อสูงและกระตุ้นให้นักลงทุนรายอื่นเข้าซื้อตาม โดยผู้ลงทุนเหล่านี้อาจไม่ได้รู้ว่าความต้องการซื้อส่วนหนึ่งเป็นคำสั่งที่สร้างขึ้นเพื่อวัตถุประสงค์ในการผลักดันราคา

การจับคู่ซื้อขายระหว่างกันและครองคำเสนอซื้อ

กลไกอีกชั้นคือการส่งคำสั่งเคาะซื้อเพื่อผลักดันราคาและการจับคู่ซื้อขายระหว่างกันในช่วงระหว่างวัน เพื่อกระตุ้นให้ผู้ลงทุนรายอื่นซื้อขายตาม รวมถึงการครองคำเสนอซื้อหลายระดับราคาเพื่อไม่ให้ราคาปรับลดลงและขัดขวางผู้ลงทุนรายอื่นจนต้องส่งคำสั่งซื้อในราคาที่สูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง พฤติกรรมเหล่านี้ทำให้ราคาหุ้นไม่สะท้อนอุปสงค์อุปทานที่แท้จริง และผู้ลงทุนรายย่อยที่เข้าซื้อตามอาจขาดทุนเมื่อราคาปรับกลับเข้าสู่ระดับที่ควรเป็น

ผลสะเทือนต่อผู้ลงทุนรายย่อยและมาตรฐานตลาด

คดี TPL-META ไม่ได้จบที่การปรับเงิน แต่มีผลสะเทือนต่อมาตรฐานการบังคับใช้กฎหมาย เพราะแสดงให้เห็นว่าก.ล.ต. สามารถไล่ตามความเชื่อมโยงระหว่างบุคคล ธุรกรรม และพฤติกรรมราคาได้แม้เหตุการณ์จะเกิดขึ้นตั้งแต่ปี 2566 การกำหนดโทษทั้งค่าปรับ การแบนซื้อขาย และการห้ามเป็นกรรมการหรือผู้บริหาร เป็นการเพิ่มต้นทุนทางเศรษฐกิจและต้นทุน reputational ให้กับผู้ที่คิดจะใช้ตลาดทุนเป็นเครื่องมือทำกำไรจากการสร้างราคาเทียม

สำหรับนักลงทุนรายย่อย คดีนี้เป็นเครื่องเตือนใจว่าการวิเคราะห์ปัจจัยพื้นฐานเพียงอย่างเดียวอาจไม่พอ หากราคาหุ้นเคลื่อนไหวผิดปกติโดยไม่มีคำอธิบายเชิงพื้นฐาน ควรระมัดระวังและตรวจสอบข้อมูลการซื้อขายให้รอบด้าน รายละเอียดคำสั่งลงโทษและรายชื่อผู้กระทำผิดเผยแพร่ในรายงานข่าว Money & Banking เมื่อวันที่ 1 กันยายน 2569 ที่ลิงก์ https://moneyandbanking.co.th/2026/267050/

จุดเปลี่ยนสำคัญในสถาปัตยกรรมการกำกับดูแลของไทยคือการที่ ธปท. ยกระดับการกำกับดูแลสินเชื่อรายย่อยและการคุ้มครองผู้บริโภคผ่านหน่วยงานกำกับดูแลเฉพาะตั้งแต่ปี 2569 สะท้อนการเปลี่ยนจาก “กำกับสถาบัน” ไปสู่ “กำกับกิจกรรมและความเสี่ยง” โดยไม่คำนึงว่าผู้ให้บริการจะเป็นธนาคาร สถาบันการเงินที่ไม่ใช่ธนาคาร หรือแพลตฟอร์มเทคโนโลยี แนวทางนี้ตอบโจทย์ปัญหา embedded finance ที่กิจกรรมทางการเงินกระจายอยู่ทั่วทั้งแพลตฟอร์ม ผู้ให้กู้ และผู้ให้บริการเทคโนโลยี ทำให้ยากต่อการระบุว่าหน่วยงานใดรับผิดชอบมาตรฐานการปล่อยสินเชื่อ การเปิดเผยข้อมูล การจัดการข้อร้องเรียน และผลลัพธ์ของผู้บริโภค

แม้ทิศทางจะชัดเจน แต่ CGAP ชี้ว่าการคุ้มครองผู้บริโภคยังไม่ครอบคลุมโมเดลที่อิงแพลตฟอร์มอย่างสม่ำเสมอ ความรับผิดชอบร่วมกันในกรณีฉ้อโกงยังไม่สมบูรณ์ และกรอบการล้มละลายยังมีทางออกจำกัดสำหรับการแก้ปัญหาหนี้ครัวเรือนที่ไม่ยั่งยืนเชิงโครงสร้าง นอกจากนี้ การแทรกแซงด้านความรู้ทางการเงินยังคงเป็นแบบโครงการ ซึ่งยังไม่ชัดเจนว่าส่งผลต่อพฤติกรรมทางการเงินของผู้บริโภคอย่างเป็นรูปธรรมเพียงใด

ในทางปฏิบัติ ผู้บริโภคที่ถูกละเมิดสิทธิจากแอปฯ เถื่อนมักต้องต่อสู้เพียงลำพัง สภาผู้บริโภคระบุว่าปัญหาแอปเงินกู้เถื่อนยังครองอันดับต้น ๆ ของเรื่องร้องเรียนด้านการเงิน และผู้บริโภคจำนวนมากต้องรับมือกับปัญหาด้วยตนเอง การมีหน่วยกำกับดูแลเฉพาะจึงเป็นจุดเริ่มต้นที่ดี แต่จะเกิดผลจริงก็ต่อเมื่อผู้บริโภคเข้าถึงกลไกร้องเรียนได้ และเมื่อหน่วยงานมีอำนาจลงโทษที่รวดเร็วและมีประสิทธิภาพ

กรณี CLICX ที่ ธปท. เข้าตรวจสอบหลังเกิดกระแสดรามาเรื่องการบิดหนี้ แสดงให้เห็นว่าการกำกับดูแลเชิงรุกยังต้องอาศัยทั้งการตรวจสอบเชิงลึกและการตอบสนองต่อสัญญาณจากสังคม บทเรียนคือการคุ้มครองผู้บริโภคในสินเชื่อดิจิทัลไม่สามารถรอให้ปัญหาเกิดขึ้นแล้วค่อยแก้ แต่ต้องออกแบบกลไกเฝ้าระวังที่รับฟังเสียงของผู้บริโภคและตอบสนองได้ทันการณ์ ขณะเดียวกันต้องกำหนดความรับผิดของผู้ให้บริการแต่ละรายให้ชัดเจน โดยเฉพาะเมื่อผลิตภัณฑ์ถูกขายผ่านหน้าจอที่ผู้บริโภคอาจไม่รู้ว่ากำลังทำสัญญากับใคร

ญี่ปุ่นคือประตูสู่ตลาดโลกของ Deep Tech ไทย

วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2569 สำนักงานนวัตกรรมแห่งชาติ (NIA) เปิดตัวโครงการ “Startup Thailand Deep Tech Venture 2026” อย่างเป็นทางการ โดยมีเป้าหมายนำสตาร์ทอัพเทคโนโลยีเชิงลึกไทย “ลุยสนามจริง” ในประเทศญี่ปุ่น ผ่านเส้นทางเร่งสปีดสู่ตลาดต่างประเทศแบบเข้มข้น ตั้งแต่การยกระดับโมเดลธุรกิจ การโค้ชเชิงลึกจากผู้เชี่ยวชาญ การเรียนรู้ตลาดเป้าหมายแบบเจาะลึก ไปจนถึงการจับคู่ธุรกิจกับพันธมิตรและนักลงทุน

โครงการนี้ชู 3 อุตสาหกรรมเป้าหมาย ได้แก่ อาหาร การแพทย์และสุขภาพ และความยั่งยืน โดยคัดเลือก 10 ทีมจากสตาร์ทอัพไทยที่มีศักยภาพสูงสุดเพื่อเข้าสู่กระบวนการเร่งรัด

ทำไมญี่ปุ่น? ตลาดที่ต้องการ Deep Tech จากต่างประเทศ

ญี่ปุ่นเป็นตลาดที่มีความต้องการเทคโนโลยีขั้นสูงแต่มีข้อจำกัดด้านบุคลากรวิจัยและต้นทุนการพัฒนาในประเทศสูง การนำเข้า Deep Tech จากประเทศไทยจึงเป็นทางเลือกที่ญี่ปุ่นให้ความสนใจ โดยเฉพาะในด้าน Food Tech, Medical Tech และ Sustainability ซึ่งเป็นจุดแข็งของนักวิจัยไทย

ดร.กริชผกา บุญเฟื่อง ผู้อำนวยการ NIA กล่าวว่า “เทคโนโลยีเชิงลึกหรือ Deep Tech คือเครื่องยนต์สำคัญของเศรษฐกิจใหม่ เพราะเป็นเทคโนโลยีจากวิทยาศาสตร์และวิศวกรรมขั้นสูงที่ยากต่อการเลียนแบบ และสามารถตอบโจทย์ความท้าทายระดับโลกได้”

Tech Venture Meetup 2025: ก้าวแรกของความร่วมมือไทย-ญี่ปุ่น

โครงการ Startup Thailand Deep Tech Venture 2026 ไม่ได้เกิดขึ้นในสุญญากาศ แต่เป็นผลต่อเนื่องจาก Tech Venture Meetup in Thailand 2025 ที่จัดขึ้นเมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน 2568 ณ สำนักงาน NXPO โดยความร่วมมือระหว่าง NXPO, Leave a Nest จากญี่ปุ่น และ VISUP จากไทย

งานนี้รวบรวมสตาร์ทอัพ นักลงทุน และองค์กรพันธมิตรจากทั้งสองประเทศ เพื่อเสริมสร้างระบบนิเวศนวัตกรรม Deep Tech โดยมีกิจกรรมนำเสนอผลงาน การเสวนา และการสร้างเครือข่าย

ดร.ศิริพร พิทยโสภณ รองประธาน NXPO กล่าวว่า “เป้าหมาย 1,000 x 1,000 คือการสร้าง 1,000 วิสาหกิจที่ขับเคลื่อนด้วยนวัตกรรม (IDE) ที่สามารถสร้างรายได้อย่างน้อย 1 พันล้านบาทต่อปี การบรรลุวิสัยทัศน์นี้ต้องอาศัยระบบนิเวศนวัตกรรมที่เอื้อต่อการขยายตัวอย่างรวดเร็วผ่านความร่วมมือที่แข็งแกร่งระหว่างภาคเอกชน ภาครัฐ สถาบันการศึกษา และพันธมิตรระหว่างประเทศ”

ความสำเร็จเริ่มต้น: 2 บริษัทไทยเซ็น MOU กับพันธมิตรญี่ปุ่น

เมื่อวันที่ 18 สิงหาคม 2569 NIA เปิดเผยว่าโครงการ Startup Thailand Deep Tech Venture 2026 ประสบความสำเร็จในการนำ Deep Tech Startup ไทยบุกตลาดญี่ปุ่น โดยมี 2 บริษัทที่เซ็น MOU กับพันธมิตรญี่ปุ่น

ดร.กริชผกา เปิดเผยว่า NIA กำลังเดินหน้าผลักดันผู้ประกอบการหน้าใหม่ที่มีนวัตกรรมเชิงลึกอย่างต่อเนื่อง โดยมองว่าธุรกิจในกลุ่มนี้มีศักยภาพสูงมากและมีโอกาสเติบโตแบบก้าวกระโดด

เป้าหมายการจับคู่ 20+ พันธมิตร และ 3 ความร่วมมือรูปธรรม

โครงการ Startup Thailand Deep Tech Venture 2026 ตั้งเป้าจับคู่ 20+ พันธมิตร และ 3 ความร่วมมือรูปธรรม ที่จะนำไปสู่การเติบโตในตลาดญี่ปุ่น เป้าหมายนี้สะท้อนว่าการบุกตลาดต่างประเทศไม่ใช่เรื่องของแค่การขายเทคโนโลยี แต่เป็นการสร้าง ความสัมพันธ์ทางธุรกิจระยะยาว ผ่านการร่วมทุน การอนุญาตให้ใช้สิทธิ์ หรือการเป็นพันธมิตรด้านการผลิต

บทสรุปของความเปลี่ยนแปลง

การที่ Deep Tech ไทยสามารถเจาะตลาดญี่ปุ่นได้ ไม่เพียงแต่สร้างรายได้จากต่างประเทศ แต่ยัง ยกระดับภาพลักษณ์ของประเทศไทยในฐานะแหล่งนวัตกรรมชั้นสูง ซึ่งจะเป็นแม่เหล็กดึงดูดการลงทุนจากทั่วโลกในระยะยาว

ปี 2026 เป็นยุคที่การเปลี่ยนผ่านดิจิทัลไม่ใช่ความได้เปรียบทางการแข่งขันอีกต่อไป แต่เป็นข้อกำหนดขั้นต่ำในการอยู่รอด Shared Service Center ในประเทศไทยเป็นผู้นำในการนำเทคโนโลยีเหล่านี้มาใช้ โดยมีบริษัทขนาดใหญ่อย่าง CPF และ AEON Thana Sinsap เป็นตัวอย่างที่ชัดเจน

Shared Service Center ของ CPF ในกรุงเทพฯ ไม่ใช่แค่ศูนย์ปฏิบัติการ แต่เป็นศูนย์ความเป็นเลิศ ในเดือนเมษายน 2026 คณะผู้แทนจากมหาวิทยาลัยในประเทศไทยได้เยี่ยมชม施設นี้เพื่อศึกษาระบบบัญชีอัจฉริยะและเทคโนโลยีการจัดการดิจิทัล การสาธิตระบบโดยนักพัฒนาภายในแสดงให้เห็นว่าเทคโนโลยีขั้นสูงสามารถบูรณาการเข้ากับขั้นตอนการทำงานเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพสูงสุดได้อย่างไร ยิ่งไปกว่านั้น CPF ยังได้รับรางวัล SSON Impact Award 2025 สาขา Customer Centricity ซึ่งเป็นการยอมรับระดับโลกถึงความเป็นเลิศด้านนวัตกรรมและกลยุทธ์ที่เน้นลูกค้าเป็นศูนย์กลาง

AEON Thana Sinsap (Thailand) แสดงให้เห็นว่า SSC สามารถเป็นกระดูกสันหลังของกลุ่มการเงินได้อย่างไร ในรายงานเดือนธันวาคม 2025 บริษัทประกาศข้อตกลงบริการร่วมสำหรับฟังก์ชัน Finance & Accounting แก่หน่วยงานในเครือ โดยมีระยะสัญญามกราคม–ธันวาคม 2026 ซึ่งรวมถึงการสนับสนุนระบบ SAP S/4 HANA สำหรับหน่วยงานในกัมพูชา แสดงให้เห็นถึงความสามารถในการขยายข้ามพรมแดน ข้อมูลเพิ่มเติมดูได้ที่ https://www.aeon.co.th

กรุงไทย (Krungthai Bank) ในเดือนตุลาคม 2026 ประกาศจัดตั้งสองหน่วยงานใหม่ หนึ่งในนั้นคือหน่วยงานสนับสนุนบริการร่วม (Shared Service Support) และเทคโนโลยีดิจิทัล การเคลื่อนไหวนี้สะท้อนกลยุทธ์ที่กว้างขึ้นในภาคการเงินไทยในการแยกฟังก์ชันปฏิบัติการออกจากธุรกิจหลัก

จากกรณีเหล่านี้ จะเห็นรูปแบบหลักสามประการ ประการแรก SSC ที่ประสบความสำเร็จคือผู้ที่ลงทุนในระบบอัตโนมัติและ AI โดยมีเป้าหมายผลตอบแทนการลงทุนที่ชัดเจน ประการที่สอง การขยายข้ามพรมแดนกลายเป็นแหล่งมูลค่าเพิ่มที่สำคัญ ประการที่สาม การยอมรับจากภายนอก เช่น รางวัล SSON ช่วยเสริมตำแหน่งของ SSC ในฐานะศูนย์ความเป็นเลิศ ไม่ใช่แค่ศูนย์ต้นทุน

สำหรับบริษัทไทยที่ยังไม่ได้เริ่มต้นเส้นทาง SSC คำถามไม่ใช่ว่าต้องเริ่มหรือไม่ แต่อยู่ที่ว่าจะตามให้ทันได้เร็วแค่ไหน